Türkiye Elazığ depremiyle sarsıldı. Biz de bunu yaşamış Vanlılar olarak onların acısının, yaralarının, korkularının ne derece büyük olduğunu çok iyi biliyoruz.
Kelimelerin boğazda düğümlendiği korkunun, acının, çaresizliğin o anki sarsıntının ve sesin dehşeti tarif edilemez bir büyüklükte olduğu o an...
Korkuyu, acıyı, çaresizliği bütün benliğinle hissetmek ve bunu sadece 'Sesimi duyan var mı?' sorusuna sığdırmak çok acı. 'Sesimi duyan var mı?' sorusu bize hem umudu hem de ümitsizliği bir arada toparlayan bir soru. Evet, bu sorunun cevapsız kalması ve insanın her seferinde umudunun bir kez daha enkazda kalması tarifi olmayan bir acı. 'Sesimi duyan var mı?' sorusu umudun tükendiği anda mucizevi kurtuluşları da içinde barındıran soru.
Deprem kaçınılmaz bir gerçek. Allah'ın gazabından yine Allah’ın merhametine kaçış. Rabbim böyle büyük depremleri bir daha göstermesin İnşallah.
Depremde ölen kardeşlerimize Allah'tan rahmet, geri kalanlara Allah'tan sabır diliyorum.
Allah yar ve yardımcınız olsun.
